Cres przyciąga wielu turystów skarbami swojej przyrody. Jednym z nich jest jezioro Vransko, znane z wyjątkowej czystości i przejrzystości wody – przez jego taflę można spojrzeć nawet do 24 m wgłąb. Z jeziorem są związane także ludowe ludowe legendy o rusałkach, które zamieszkują okoliczne jaskinie. Cres to także jedno z ostatnich siedlisk sępa płowego, zagrożonego gatunku, o który szczególnie dba eko-centrum Caput Insulae w miejscowości Beli. Miłośnicy botaniki uważają Cres za „ziemię obiecaną”, gdyż mogą tu znaleźć liczne gatunki endemiczne, a zróżnicowane warunki klimatyczne wpłynęły na bujny rozwój wegetacji roślinnej.

Cres to nie tylko piękna przyroda. Jego wyjątkowe dziedzictwo kultury od razu rzuca się w oczy. Legenda o powstaniu wyspy mówi, że wyspa powstała z nóg Absyrtosa, które wrzuciła do morza jego siostra Medea w czasie walki o złote runo. Badania archeologiczne nie sięgają tak daleko w przeszłość, ale potwierdzają, że Cres był bardzo wcześnie zasiedlony – już w neolicie.

Wyspa Cres zadziwia turystów architekturom starych miasteczek, umieszczonych na szczytach skał, które przypominają bajkowe, samotne zamki. Beli i Lubenice to przykłady takiego budownictwa, gdzie czuć atmosferę dawnych czasów. Podobnie jak reszta Kwarneru, Cres był jedną z kolebek piśmiennictwa w chorwackim języku. Jeden z najstarszych tekstów, wyrytych w kamieniu pochodzi z Valunu, i tam też mieści się ciekawe Lapidarium Głagolickie, w którym znajdują się kopie najstarszych tekstów, pisanych głagolicą – starym, chorwackim pismem.

Cres mógłby równie dobrze nazywać się Wyspą Muzyki, gdyż odbywają się na nim aż trzy wydarzenia muzyczne. Lubenickie wieczory łączą tajemnicze miejsce, liczące sobie 4000 lat z dźwiękami muzyki klasycznej, Osorskie Wieczory Muzyczne sprowadzają na Cres melodie chorwackich i zagranicznych muzyków klasycznych, a muzyka etno i jazz zrelaksuje publiczność w Belim.